Pęcherzykowy system transportu

Lizosom jest przedziałem wewnątrzkomórkowym, w którym odkłada się uszkodzone białka. Wewnątrz lizosomu znajdują sie pewne enzymy, które te białka rozmontowują. Enzymy te są wytwarzane w rybosomach – przedziałach (organellach) należących do siateczki śródcytoplazmatycznej (reticulum endoplazmatycznego).

W procesie wytwarzania enzymów w rybosomach zostają one oznakowane specjalnymi sekwencjami aminokwasów, które pozwalają im opuścić reticulum. Enzymy udają się do lizosomu i przywierają do jego powierzchni. Wówczas jeszcze jeden zespół sygnałów pozwala im wejść do lizosomu, gdzie mogą wykonać swoją pracę. Ta sieć transportowa zwana jest pęcherzykowym systemem transportu.

Kiedy komórka choruje, błąd w oznakowaniu sygnałowym zakłóca działanie pęcherzykowego systemu transportu. Zamiast przenosić enzymy rozkładające białka z rybosomów do lizosomów, system transportuje je do ścianki komórki, gdzie zostają wyrzucone na zewnątrz komórki. W tym czasie uszkodzone białka płyną do lizosomów, gdzie nie są rozkładane.

Bez enzymów rozkładających białka lizosomy napełniają się po brzegi niczym przepełnione pojemniki na śmieci. Aby się z tym uporać, komórka wytwarza nowe lizosomy, które również napełniają się „śmietnikowymi” białkami. Aż wreszcie, kiedy lizosomów takich jest już za dużo, cała komórka rozpada się.

Oceń artykuł:

Aktualna ocena:0

Wybierz tematykę artykułów